Qiziquvchini (ko‘ngil bergan) mashg‘ul, zohidni esa bekoru forig‘ xohlovchini izlayotgan, da’vogarni yolg‘onchi ko‘rdim.
Xoru zorlikni mahluqlar xizmatida, azizu mukarramalikni esa Xoliq xizmatida bo‘lishda ko‘rdim.
Hamma fuzaloyu fusaho, munajjimu bilimdonlarni bir chivin qanotini yaratishdan ham ojiz, boshi aylangan, nochor... o‘z ojizligi va nuqsonini tan olgan ko‘rdim...