Ko‘nglingni dinlarning muhokama maydoniga aylantirma. Adolat o‘rnatishda insonlarning e’tiqodiga chuqur hurmatda bo‘l.
Ro‘za tutish - qiyindir, azobdir. Ammo Alloh bandasini O‘zidan uzoqlashtirishidan, bir dardga giriftor qilishidan ko‘ra yaxshiroqdir.
Iymon - ko'rolmaganlariga ishonmoq, bu iymonning mukofoti esa ishonganlarimizni ko'rishligimizdir.
Bu olamda yo‘qotishlar ichidagi eng og‘ir yo‘qotish insonning o‘zligini yo‘qotishidir. Odamzod tafakkur va ehtiros, ruhiyat va imon dunyosida yashaydi. U yuragidagi e’tiqod bilan, ishonch bilan tirik va butun. O‘zlikni yo‘qotmoq ana shu olamdan judo bo‘lmoqdir, inson imoratidagi ruknlarning — ustunlarning sinmog‘idir.
Ojiz odamlarda ko‘pincha inqilobiy e’tiqod paydo bo‘ladi; ular agar bizni boshqarishmaganda, yaxshi bo‘lardi, deb o‘ylaydilar va na boshqalarni, na o‘zlarini boshqarishga qodir emasliklarini anglab yetmaydilar.
Dafna butog‘i shon-shuhratdan ko‘ra ko‘proq azob-uqubat, iztirob ramzidir.