Unutma, inson dunyolarga hokim bo‘lar lekin, har doim kichkinagina qalbga asirdir!
Kichkina bir yaxshilik qilish uchun ham odam (balki buyuk odam) bo‘lish kerak; katta yomonlik qilishga kichik odam ham qodir.
Eshiklar har qancha katta bo‘lmasin, ularning kaliti kichkina bo‘ladi.
Kimki dunyoda o‘z yaqinini sevsa, bu dunyoda faqat o‘zinigina sevadigan odamga qaraganda katta ham, kichkina ham bo‘lmagan adolatsizlikka yo‘l qo‘yadi. Faqat bir savol qoladi: birinchisi mumkinmikan?