Bu dunyoda abadiy qolmoq mumkin emas biroq yaxshi nom qoldirmoq katta saodatdir.
Хуш дурур боғу коинот гули,
Барчадин яхшироқ ҳаёт гули.
Одам — тили билан бошқа ҳайвонлардан имтиёзлидир. Унинг тили орқали бошқа одамлардан афзаллиги билинади. Тил — шунча шарафи билан нутқнинг қуролидир. Агар нутқ номаъқул бўлиб чиқса — тилнинг офатидир.
Кишиким қилса олимларга таъзим,
Андоқки қилур пайғамбарга таъзим.
Илм ўқуб қилмаган амал мақбул,
Дона сочиб кўтармади маҳсул.
Dardim og‘irroq tog‘din, xoshokdin jismim yengil.
“Қачонгача умрингни айш-ишрат ва уйқу билан ўтказасан. Ғурурга маст бўлиб кўзингни зулмат пардаси ила ўрайсан? Энг яхшиси қоронғу кечаларни ихлосли тоат билан, унинг нури ила борадиган жойингни ёритсанг-чи”.
Бу гулшан ичра йўқдур бақо гулига сабот,
Ажаб саодат эрур қолса яхшилиқ била от.
Гулда вафо йўқин қайу бир қушки англади,
Ҳаргиз вафо гули тиламас дахр боғидин.
Вафосиздур замон аҳли,
замонда не вафо бўлғай,
Вафо аҳли булардин
гар вафо истар, эрур нодон.
Qobiliyatli odamni tarbiya qilmaslik – zulmkorlik va noqobil
odamga tarbiya hayfdir. Tarbiyangni ayab unisini nobud qilma,
tarbiyangni bunisiga zoe ketkazma.
Аблаҳ ани билки,
оламдин бақо қилғай тамаъ,
Аҳмақ улким, олам аҳлидин
вафо қилғай тамаъ.
Aytur so'zni ayt, aytmas so'zdan qayt.
Yomon so'zki kelib jong'a urgay, ki jondin ham o'tub imong'a urg'ay
- Aytaylik, nafsing senga bo'ysundi, lekin bu hali qiyinchilik, mashaqqatlar butunlay chekindi, degani emas (sen nimaniki mushkul deb bilgan bo'lsang, bundan ham ortiq mushkulliklar bor).