O'tgan kun haqidagi: "Men uni qanday o'tkazdim, nimalar qildimu, nimalarga ulgurolmadim?" degan savolga javob topilmaguncha ko'zlaring uyquga ketmasin.
Go‘zallik har yerda intiq kutilgan mehmondir.
Ҳақиқий рахбарлар деярли ҳеч қачон бақирмайди. Рахбар шундай муҳит яратадики, унда одамлар рахбарни хафа қилишдан хижолат бўлади. Айбдорлик ҳисси ва ҳурмат - қўрқувдан кўра анча самаралироқ турткидир.
Uyatli ish qiluvchi avvalo o‘zidan uyalishi kerak
Qorong'ulikni la'natlab yurgandan ko'ra bitta shamni yoqish osonroq.
Ustod aytibdir:
— Boylik to‘g‘ri taqsimlansa,
Kambag‘al qaydan bo‘lsin?!
Boshi qovushgan el nega kam bo‘lsin?!
Yuqori-quyi tabaqa hamoqat bo‘lsa, taxtni kim to‘ntarsin?!
Dunyoni yomonlik ustida sukut saqlaganlar yakson qiladi.
Bu dunyoda esa... yashasa bo‘ladi! Bu dunyo — yashash uchundir! Sen yashaguvchi dunyoga kelding. Sen hayot zavqini totuvchi dunyoga keling. Sen umr gashtini suruvchi dunyoga kelding.
Bu dunyoga keddingmi? Endi yasha! Tishni tishga qo‘yib-qo‘yib yasha. Mushtni tugib-tugib yasha. Alp-alp odim otib yasha. Chidab-chidab yasha. Yashashni chidaganga chiqargan!
Bu dunyoga keldingmi? Endi chida! Dunyo — chidaganniki! Oxirigacha chida, xudo bergan kungacha chida!»
Bir dardni yengib o'tgan insonni bir omad kutib turadi.
Soxta mulozamat hiyonatdan darak beradi.
Zolimning zulmidan ezilgan va qo‘rquv bosgan tuvaloq inida yotgan joyida jon beradi.
Aqlli bo`lish kifoya emas, muhimi uni ishlata bilishdir.
Yozuvchi yolg‘onni to‘qiydi-yu, haqiqatni yozadi.
Umring ko‘pi bilan bir-ikki nafas,
Nafas esa kichik bir shamolu sas.
Shamolga tayanmish umring binosi,
Mustahkam imorat yelga tayanmas.
Eng badbaxt, eng bechora inson-ustida dunyoning faqirligi bilan oxirat azobi birlashgan insondir.