Birovga qilingan yaxshilik kishini shunisi bilan rom etadiki, u shafaqqa o‘xshab oxiri o‘chib ketmaydi qaytaga yanada yorqinlashib o‘zimizga qaytib keladi.

Yo‘qlik qa’riga ketgan xalqlar va taraqqiyotdan qolgan yagona meros — ehtimol insonparvarlikdir, bu demak — kitoblar, xalq naqllari, marmar obidalar va me’morchilik yodgorliklaridir.

Odamlarga mehr — bu shunday qanotdirki, u bilan inson eng yuksakka parvoz qiladi.

Menimcha, inson to tirik ekan, u sevadi, agar u odamlarni sevmasa, uning nima keragi bor!

“Mana Buyuklar” kanali